Bazen sadece gülmek istersin…

Bazen sadece gülmek istersin

Her şeyi bir kenara bırakarak

Yüzünde küçük bir tebessüm oluşur

Hiç gitmesini istemezsin

 

An gelir bitirir hevesini bir tek şeyle

Yüreğine oturur nefesini keser

Kalırsın öyle tek başına

Gülmenin sana yasak olduğunu anlarsın

 

İçindeki nefret gözlerinden okunur

Aynalar bile sana bakmak istemez

Sönmeyen bir ateş içinde kavrulur

Her acı çekişinde yüreğindeki yapraklar savrulur

 

Yalnızlık kulağına fısıldar

Ben hep burdayım diye

Duymak istemezsin kapatırsın kulaklarını

Bastıra bastıra acı çektire çektire burdayım ben der

 

Bitik bir bedenle sokaklarda dolaşırsın

İnsanlar o kadar çok tuhaf gelirki sana

Bazen insan olduğunu unutursun

Onların arasında kaybolur gidersin

 

Kendinle konuşmaya başlarsın

Hiç kimsede görmediğin samimiyeti görürsün

Seni anlayanın bir tek o olduğunu fark edince

Kendinle baş başa kalırsın artık

 

Hiç bir beklentin kalmayacaktır dünyadan

Gözlerin belkide yarını görmek istemeyecek

Umutlar beslemeyecek kadar körelecek yüreğin

Ne bir acıdan anlayacaksın ne bir tattan

 

Bir an arkaya dönüp sırtına saplanmış anıları fark edeceksin

İşte o an sadece gülümseyeceksin

Bir değerinin kalmadığını anlayacaksın

Her şeyde yaptığın gibi onlarıda tarihe gömeceksin

 

Geceler sessizliği hapsetmişken

Uykuların bir yalan olduğunu göreceksin

Hiçbir şey kalmasada yanında

Her gece seni derinden vuracaktır

 

Yaşlı gözlerini kimse görmesede

Gecelerin sessizliğinde ağlayışlarını kimse duymasada

Çaresizliğini kimse avutmasada

Yaşamında hep dik durmaya çalışacaksın…

 

Yazar : İsmail Gülce

İlginizi Çekebilir

şiir

Oysa Herkes Öldürür Sevdiğini – (Seslendirme:Tuncel Kurtiz)

Oysa Herkes Öldürür Sevdiğini Kulak verin bu dediklerime, Kimi bir bakışıyla yapar bunu, Kimi dalkavukça ...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir